Həmid Herisçi ilə bağlı ŞOK PAYLAŞIM

Ramin Cabbarlı yazır:

Şəxslər haqqında yazmağı sevmirəm. Amma elə şəxslər var ki, artıq təkcə “şəxs” olaraq qalmırlar, bir zehniyyətin, bir xarakter tipinin təcəssümünə çevrilirlər. Həmid Herisçi də mənim üçün belə fiqurlardan biridir.

Məsələ təkcə Həmid Herisçinin özü də deyil. Məsələ həm də onu ört-basdır edən, dəyərlərə bağlılığı dostluğa bağlılığından zəif olan yazıçı çevrəsidir. Elə bir çevrə ki, dost bildiyi birini açıq tənqid etməyə cəsarəti çatmır. Əvəzində qəbilə zehniyyəti ilə min cür bəhanə, min cür hekayə, min cür izah uydurulur. Yanlışa yanlış demək əvəzinə, ona ədəbi don geyindirilir.

Yazıçılıq təkcə texniki bacarıq deyil. Əgər bu bacarıq sonda yanlışlara haqq qazandırmaq, həqiqəti gizlətmək, mənəvi mövqesizliyi gözəlləşdirmək üçün istifadə olunursa, orada artıq ədəbiyyatdan yox, sadəcə məharətlə bəzədilmiş saxtalıqdan danışmaq olar. Məncə, bu tip yazıçıların oxuculara verəcəyi ciddi bir şey də yoxdur.

Həmçinin oxuyun

Şahin Qurbanov yaxşı kabab bişirir... Xəstəxana direktoru ifşa olundu

Deputat Zaur Şükürov: "Azərbaycan cənub marşrutlarındakı riskləri balanslaşdıran əsas qovşaqdır"   

Ali Məhkəmə Rauf Aslanovun “bazar”ını bağladı  

Şahin Qurbanov da soyadını dəyişir?...  

Həmid Herisçi illərlə İrana gedib, orada azərbaycanlıları və başqa millətləri əzən bir rejimi öyən müsahibələr verib, İranı etnik haqlar baxımından az qala dünyaya örnək kimi təqdim edən çıxışlar edib. Güney Azərbaycanlıların Həmid Herisçiyə qarşı olmasının kökündə də məhz bu davranış dayanır. Güneylilər təqib olunanda, həbs ediləndə, susdurulanda biz onun yenə də rahat şəkildə İrana gedib bu cür müsahibələr verdiyini görürdük. Təbrizdə və Güneydə yazıçılar İranda ədalətsizlik və ayrıseçkiliyə etiraz etdiyi zaman sürgün həyatı yaşamış bir mübarizin oğlunun Quzey Azərbaycandan İrana gedib belə çıxışlar etməsini hamı xatırlayır. 

Ona görə də indi kimsə çıxıb “biz Təbrizi sevdiyimiz üçün Həmidi sevirdik” deməsin. “Atasının mübarizəsinə görə Həmidi sevirik” də deməsin. İstedadınız varsa bu şəkildə istifadə etməyin. Təbriz sevgisini bəhanəyə çevirib siyasi və mənəvi mövqesizliyinizi ədəbi bacarıqla bəzəməyə çalışmayın.

Bir həqiqəti də ayrıca demək lazımdır: Həmid Herisçinin atasının mübarizəsinin krediti atasına aiddir. O simvolik dəyərini oğula miras kimi yazmaq olmaz. Heç kimin atasının keçmişi oğulun bugünkü mövqesizliyinə, yaxud atasını sürgün edən zehniyyətə xidmət edənlərə bəraət qazandırmır.