Hamıya doğru, özünə yalan danışan NURANİ
Cəmiyyət 22 Avqust 2026, 21:03
390
Hamıya doğru, özünə yalan danışan
NURANİ
“Bu gün səhərə yaxın vəfat etdi... Başımız sağ olsun”.
Həmçinin oxuyun
Bakı Sağlamlıq Mərkəzinin rəhbəri Asiman müəllimin telefondakı kədərli sözləri və yorğun səsi Nuranini həyatda saxlamaq üçün əlindən gələn hər şeyi etmiş kollektivin-həkim, tibb bacısı, reanimotolq və müəssisənin başqa işçilərinin-hər kəsin hissini, artıq heydən düşmüş halını əks etdirirdi. Avqustun bu gününə keçə bilmədi Nurani… Həmişə hər kəsə doğrunu çatdıran Nuranimiz özünü aldatdı…Uzun müddət. Xəstəliyini gizlətdi. Əvvəl anası istəmişdi ki qızı, sevimli Tofiqəxanımı-xərçəngə tutulduğunu bilməsin. Sonra da Nurani özü inanmaq istəmişdi ki, sadəcə qostritdən əziyyət çəkir. Mədəsini aldatmışdı. Xərçəngə tutulduğunu ona sonadək demədilər. Nurani xərçəng olduğunu bilmədi. Gözlərinin bulağınadək saralmış, arıqlamış, üzündəki növbətçi təbəssümündən yalnız zərif qırışlar qalan Nuraninin uzun fasilədən sonra qida qəbul etməsi xəbərindən uşaq kimi sevinən Asiman müəllimlə hər dəfə ehtiyatla danışdığımı indi də ehmallıca xatırlayıram. Yaymırdıq. Danışmırdıq. Sanki gözə gələcəyindən qorxurduq. Elə bil möcüzəyə inanırdıq. Heydər Əliyev Fondunun prezidenti Mehriban Əliyevanın vəziyyəti sonadək nəzarətdə saxladığını bilirdik. Ümidsiz olsaq da, ümid yerinə inanırdıq. Hamılıqla çalışırdıq ki, kiçik işartılardan belə muğayat olaq, “bu gün bir neçə damcı qəbul etdi”-dən hədsiz bəxtəvər olurduq, amma susurduq, xəbərdən “xəbər” düzəldən psevdopeşəkarlara yem verməmək üçün susurduq. Çünki son zamanlar xəstəxana, müalicə, reanimasiya xəbərləri yayılmış bir çox məşhurlarımızın ömrünün axır çağlarını məhz elə bəzi “müxbirlər” burnundan gətirmiş, onları ömürlərinə də, ölümlərinə də peşiman etmişdilər…
Son dəfə Nurani ilə Bakının Əsas Parkında-Dənizkənarı Bulvarda görüşmüşdük. Əvvəllər ata-anası, sonra anası, axır vaxtlar isə tək addımladığı yerdə. Boynunu azacıq aşağı əyərək yeriyirdi…
Mən gördüm.
Salamlaşdım.
Vəziyyəti ilə maraqlandım. “Nurani” imzasının həyatımızda azaldığından məyus olduğumu dedim. Güldü. Dedi ki, “vse budet”
Zarafatla bunu da söylədi: “Məni Real-a çıxardanda danışaram. Amma CANLI-da. Zapisdə yox. Doqovorilis?”. Razılaşdıq…
Bu gün son mənzilə yola düşdü Nurani. Onun son səfərini Real TV-də canlı verdik. Özü istədiyi kimi. CANLI! Birbaşa… Azərbaycanın print mediasının məndən ötrü ən böyük simalarından biri, çap mətbuatımızın şəriksiz ən güclü qadın qələmi bizimlə deyil artıq. Mətbuatımız Nuranini yaşadacaqmı? Burası vacib deyil. Nurani mətbuatımızı yaşadacaq, imzası, yazıları ilə; vacib olanı budur. Əməkdar Jurnalist Nuraninin irsi qalacaq. Övladları yazıları olan Ana Nuranimiz! Torpaqlarımızın işğaldan azad edilməsinə çox sevinirdi. Düşmənlə mübarizədə onun qələmi çox iş görmüşdü. Əsl müharibə iştirakçısı kimi. O “Minval”-a döyüşçü yazılar yazanda içində xərçənglə döyüşməyə vaxtı və həvəsi qalmırdı. Nurani hər yazısı ilə düşmənə qalib gəlir, həm də xərçəngə məğlub olurdu. O bu saat torpağın altındadır. Xərçənglə bir yerdə. O yaşamır. Xərçəng isə yəqin ki, hələ bir müddət Nuranidən qidalanaraq yaşayacaq. Nurani bunu artıq hiss etməsə də.
Mən xərçəngə nifrət edirəm!
Əlvida, Nuranimiz! Heç vaxt ölməyəcək, oxunduqca yaşayacaq Həmkarımız! Əziz Nuranimiz! Nur içində yat, bacım! Nurani içində qal, Azərbaycan!
Ən son xəbərləri bizim Facebook kanalımızda izləyin
Ən son xəbərləri bizim Instagram kanalımızda izləyin
Millətimizin yaddaşını yoxlamaq istədim…
Millətimizin yaddaşını yoxlamaq istədim…Heç kim unudulmur, heç nə yaddan çıxmır…Sadəcə, millətimizin yaddaşını yoxlamaq və kiçik bir müşahidə aparmaq istədim.Bir zamanlar bütün millat ayağa qalxaram müstəqillik tələb edəndə, bu və bunun kimilər Azərbaycanın müstəqilliyinin əleyhinə səs vermiş, ölkəmizdə rus və erməni təbliğatına açıq və ya dolayı şəkildə dəstək vermiş, tarixi türk şəhərimiz Dəvəçi şəhərinin adının dəyişdirilməsinin təşəbbüskarı, bəzi çıxışlarında Türklüyə və türklərə qarşı sətiraltı nifrəti hiss olunan bir siyasətçini bu gün necə xatırlayırsınız?..Qarabağın işğal altında olduğu illərdə işğalçıya qarşı ciddi mövqe nümayiş etdirməyən, haqqı tapdanan insanların müdafiəsində prinsipial mövqe ortaya qoymayan, uzun illər parlamentdə təmsil olunmasına rəğmən sosial problemlərin həlli,...
22 Avqust 2026, 16:15
Ermənistan Monte Melkonyan haqqında filmlə terrorizmi tərənnüm edir
ASALA terror təşkilatının keçmiş üzvü və Birinci Qarabağ müharibəsi zamanı erməni terror qruplarının ən bədnam komandirlərindən biri olan Monte Melkonyan haqqında film Ermənistanda nümayişə hazırlanır.Genetic Production tərəfindən istehsal olunan "Monte" adlı film noyabr ayında nümayiş olunacaq. Yaradıcılar filmin real hadisələrə əsaslandığını və Melkonyanın həyatına və Qarabağ müharibəsindəki iştirakına həsr olunduğunu iddia edirlər.Lakin treyler, tərcümeyi-halının birbaşa radikal erməni gizli fəaliyyəti və silahlı zorakılığı ilə əlaqəli olduğu bir insanın qəhrəmanlıq obrazını yaradır. Melkonyanın bir sıra terror hücumlarının arxasında duran təşkilat olan ASALA-dakı iştirakı bu təqdimatda arxa plana keçir və "milli qəhrəman" obrazına yol verir.Nəticədə, tarixi film adı altında izləyicilərə terrorizm və zorakılıqla...
22 Avqust 2026, 13:45
Şahbaz Xuduoğlu Əlisa Nicatı müdafiə edib
Əlisa Nicat: “Azərbaycan xalqı yoxdur. Mənim xalqım Azərbaycan xalqı deyil, mənin xalqım Azərbaycan xalqının min nəfəridir”. Şahbaz Xuduoğlu Əlisa Nicatı müdafiə edib: "Baxın, müxtəlif yazıçılar fikirlərini bu cür ifadə edir. Deyirlər, məsələn, mənim oxucum 100 nəfərdir. Mənim xalqım 1000 nəfərdir. Yəni, bunu o mənada deyirlər ki, onu duyan, onu başa düşən xalqın içində 1000 nəfərdir. Kimsə bu şəkildə danışırsa, bu o demək deyil ki, xalqı aşağılayır, yaxud xalqına nifrət edir, öz xalqını sevmir..." Dostum, Şahbaz bəyin qardaşı Sabir Rüstəxanlınının çoxcildlik əsərlərinin təqdimatında şair bədbin bir ifadə işlətdi: "Nə olsun ki, yazırıq, oxuyan yoxdur". Şair həqiqəti söylədi. Ötən əsrin 80-ci illərinin...
22 Avqust 2026, 13:00
ƏLİMİZDƏKİ NEMƏTLƏRİN DƏYƏRİNİ BİLİRİKMİ?- Deputat Ceyhun Məmmədov
Su həyatdır. Amma biz çox vaxt onun həqiqi dəyərini yalnız çatışmadığı zaman anlayırıq.Orta hesabla bir insanın yalnız içmək üçün ömrü ərzində təxminən 50–60 min litr suya ehtiyacı ola bilər. Bəs biz bu qədər vacib olan suya gündəlik həyatımızda necə yanaşırıq?Kranı açıq qoyub gedirik, bağlamağı unuduruq. Diş fırçalayarkən suyu boş yerə axıdırıq. Maşın və həyət yuyarkən ehtiyacdan artıq su sərf edirik. Sızan kranı isə günlərlə təmir etdirmirik.Amma sayğac gələndə davranışımız dəyişir. Çünki artıq hər litr suyun hesabını görürük. Suyun neçə kubmetr sərf edildiyini bilirik və daha diqqətli oluruq.Bəs suyun sayğacı olmasaydı?Yenə də qənaət edərdikmi?Əsl məsuliyyət suyun pulunu ödəməkdən deyil, onun dəyərini...
22 Avqust 2026, 12:40
Bəs tarix bizə nə göstərir? -Orxan Saffari yazır
Azərbaycanın ilk Xalq yazıçısı olan Aleksandr Şirvanzadə, əslən erməni olsa da, 1858-cu ildə Şamaxıda doğulmuş, on beş yaşına qədər Şamaxıda yaşamış və daha sonra Bakıya gəlmişdir. Səkkiz il Bakıda yaşadıqdan sonra isə ömrünün qalan hissələrini Paris, Tbilisi, ABŞ-də başa vurub. Maraqlıdır, bəs nə üçün Azərbaycanın ilk Xalq yazıçısı erməni oldu və buna təşəbbüs necə yarandı?Daha dəqiq, bu, məqsədli idi, yoxsa doğrudan da ədəbi fəaliyyətə verilən qiymət? Əvvəlcə, Şirvanzadənin ədəbi fəaliyyətinin 50 illik yubileyindəki nitqinə baxmaq lazımdır:“Qızıl Ordu Bakını aldığı zaman mən Kaliforniyada idim. Mən dərhal Qafqaza qayıtmaq istəyirdim. Mən dərindən inanırdım ki, bolşeviklər gələndən sonra orada artıq həyat və müntəzəm quruculuq işləri...
22 Avqust 2026, 11:15
Kimlərinsə oyununa qurban gedən oğulladan biri...
Kimlərinsə oyununa qurban gedən oğulladan biri... Ruhun şad, məkanın cənnət olsun, Vətən Oğlu!Yelmar MəmmədovYelmar Məmmədov 28 iyun 1957-ci ildə Qubadlı rayonunun Aşağı Mollu kəndində kolxozçu ailəsində anadan olmuşdur. Çox kiçik yaşlarından anasını itirmişdir. Anadan yetim qalan balaca Yelmar körpəlikdən həyatın acılarını dadmış, zəhmətin nə olduğunu öyrənmişdir.Orta məktəbi bitirəndən sonra Bakıya gələrək ali məktəbə imtahan verir, ancaq müsahibədən keçə bilmir.1975-1976-cı illərdə Bakıda qalıb zavodda fəhlə işləyir.1976-cı ildə hərbi xidmətə gedir. Hərbi xidmətini RSFSR-in Çita şəhərində başa vurur.Hərbi xidmətdən sonra, 1978-ci ildə təsadüf nəticəsində Daşkəndə gəlir. Şəhər və adamları onun xoşuna gəlir. Bir müddət Daşkənddə qalıb fəhlə işləyir, eyni zamanda 1983-cü ildə Daşkənd...
22 Avqust 2026, 10:55
