İnsanlara həsr olunmuş ömür - Turan Etibaroğlu yazır...
Söz adamı 08 İyun 2026, 15:54
702
Respublikanın Əməkdar həkimi Nəcibə Sabir qızı Mustafayevanın xatirəsinə
(09 iyun 1926 – 26 yanvar 2014)
Elə insanlar var ki, ömürlərini insanlara xidmətə həsr edir, peşələri ilə yanaşı, yüksək mənəvi keyfiyyətləri ilə də yadda qalırlar. Respublikanın Əməkdar həkimi, Əmək Veteranı Nəcibə Mustafayeva öz həyatı və fəaliyyəti ilə bu fikri ən gözəl təsdiq edənlərdən biri olmuşdur.
Doğrudan da elə bir insan tapılmaz ki, həyatı boyu heç olmasa bir dəfə həkim yardımına ehtiyac duymasın. Həkim peşəsi yalnız bilik və peşəkarlıq deyil, həm də mərhəmət, səbir və insan sevgisi tələb edir. Həkim mehriban, qayğıkeş və gülərüz olduqda onun sözü və münasibəti xəstənin sağalma yolunda ən təsirli vasitələrdən birinə çevrilir. Məhz bu xüsusiyyətlər Nəcibə xanımı həmkarları və xəstələri arasında xüsusi ehtiram qazanan bir həkimə çevirmişdi.
O, məşhur Əlibəyovlar nəslinə mənsub ziyalı və zadəgan ailəsində dünyaya göz açmışdır. Babası Ağasəlim bəy Əlibəyov dövrünün tanınmış ziyalılarından olmuş, yüksək hüquq təhsili alaraq hərbi xidmətdə qazandığı nüfuzla çar ordusunda general rütbəsinədək yüksəlmişdir. Atası Sabir bəy Əlibəyov da Sankt-Peterburq Universitetinin hüquq fakültəsinin məzunu olmuş, xaricdə ali təhsil almış ilk azərbaycanlı hüquqşünaslardan biri kimi tanınmışdır. O, sonralar Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti dövründə Bakı Dairə Məhkəməsinin hakimi vəzifəsində çalışmışdır.
Bakıya gəldikdən sonra Sabir bəy yaxın dostu, görkəmli ziyalı və professor Əbülfəz Qarayevin evində onun gənc qohumu Məsumə xanımla tanış olmuşdur. Bu tanışlıq sonradan qarşılıqlı hörmət və məhəbbətə çevrilmiş, onlar ailə qurmuşlar.
Anası Məsumə xanım Qarayeva Hacı Zeynalabdin Tağıyevin təsis etdiyi məşhur Qızlar Gimnaziyasının və Azərbaycan Dövlət Universitetinin filologiya fakültəsinin məzunu olmuşdur. Uzun illər təhsil sahəsində çalışmış, məktəb direktoru və rayon xalq maarif şöbəsinin müdiri vəzifələrində fəaliyyət göstərmiş, xidmətlərinə görə “Əməkdar müəllim” fəxri adına layiq görülmüşdür.
Belə bir ziyalı və alicanab ailədə böyüyən Nəcibə xanım da ailəsinin ənənələrini ləyaqətlə davam etdirmişdir. Azərbaycan Dövlət Tibb İnstitutunu fərqlənmə diplomu ilə bitirdikdən sonra təyinat üzrə Biləsuvar rayonuna göndərilmiş və əmək fəaliyyətinə başlamışdır.
Həmçinin oxuyun
Biləsuvarda üç il ərzində müxtəlif vəzifələrdə çalışmış, terapevt, dermatoloq və pediatr kimi fəaliyyət göstərmişdir. Sonra Bakıya qayıdaraq professor M. Kajlayevin rəhbərlik etdiyi otorinolarinqologiya kafedrasının klinik ordinaturasına müsabiqə yolu ilə daxil olmuşdur. Azərbaycan Dövlət Həkimləri Təkmilləşdirmə İnstitutunda təhsilini davam etdirərək müxtəlif cərrahi əməliyyatlarda iştirak etmiş, peşəkar bilik və bacarıqlarını daha da artırmışdır.
Ordinaturanı bitirdikdən və ailə qurduqdan sonra Xətai Rayon Səhiyyə Şöbəsinin tabeliyində olan 1 saylı tibbi-sanitar hissəsində əmək fəaliyyətinə başlamışdır. Eyni zamanda on il müddətində Xətai Rayon Hərbi Komissarlığının tibbi komissiyasının üzvü olmuş, neftayırma zavodlarında çalışan işçilərin müntəzəm tibbi müayinələrinin və müalicələrinin təşkilində yaxından iştirak etmişdir.
Nəcibə xanım əmin idi ki, insan bu dünyaya xoşbəxt olmaq üçün gəlir və xoşbəxtliyin təməlində sağlamlıq dayanır. Məhz buna görə də o, bütün həyatını insanların sağlamlığına və rifahına həsr etmişdi.
O, bütün Azərbaycan anaları kimi doğma torpaqlarımızın azad olunmasını arzulayırdı. Qarabağ torpaqlarının işğal altında olduğu bütün o uzun illər boyu əslən Ağdamdan olan ömür-gün yoldaşı, Azərbaycanın kimya sənayesinin tarixini yazanlardan olmuş Əliş Mustafayev ilə birlikdə bu ağrını öz şəxsi dərdləri kimi yaşayırdı. Bu nisgil onların saçlarına dən salsa da, qəlblərindəki ümid və inamı sarsıda bilməmişdi. Onlar hər zaman inanırdılar ki, gün gələcək, doğma torpaqlar azad olunacaq və Qarabağda həyat canlanıb yenidən öz axarına qayıdacaq.
Vətənin taleyinə biganə qalmayan Nəcibə xanım ürəyinin səsi ilə dəfələrlə cəbhə bölgəsinə – Tərtər rayonuna gedərək hərbi hospitallarda yaralı əsgərləri müayinə edir, onlara tibbi yardım göstərirdi. Eyni zamanda Saatlı və Sabirabad rayonlarındakı çadır şəhərciklərində məskunlaşmış qaçqın və məcburi köçkünlərə həm tibbi, həm də maddi dəstək verirdi.
Həkimlik fəaliyyəti ilə yanaşı, Nəcibə xanım ictimai işlərdə də fəallığı ilə seçilirdi. Qadın İnkişaf Mərkəzinin və Respublika Qadın təşkilatlarının fəal nümayəndələrindən biri kimi Bilgəh qocalar evini, eləcə də Zabrat Uşaq Psixonevroloji Dispanserini mütəmadi ziyarət edir, orada yaşayan insanlara mənəvi dayaq olurdu.
Yüksək mənəvi dəyərlərə sahib olan Nəcibə xanım üçün insanlara kömək etmək həyatının ayrılmaz hissəsi idi. O, ehtiyacı olanların yanında olur, ümidsizliyə qapılanlara ümid verir, yıxılanın əlindən tutub onu yenidən həyata qaytarmağı bacarırdı. Mərhəməti, qayğıkeşliyi və xeyirxahlığı ilə insanların yaddaşında dərin iz qoymuşdu.
Səmərəli və uzunillik fəaliyyəti dövlət tərəfindən yüksək qiymətləndirilmişdir. O, 1967-ci ildə “Səhiyyə əlaçısı”, 1975-ci ildə “Ali dərəcəli həkim”, 1990-cı ildə Azərbaycan “Respublikasının Əməkdar Həkimi” kimi fəxri adlara layıq görülmüşdür. 1996-ci ildə “Əmək Veteranı” adı ilə və Səhiyyə Nazirliyinin “Fəxri Fərmanı” ilə təltif edilmişdir.
Nəcibə xanıma Qarabağın azadlığını görmək nəsib olmasa da, ömrü boyu qəlbində yaşatdığı inam özünü doğrultdu. Uğrunda dua etdiyi torpaqlar azad olundu, illərlə həsrətini çəkdiyi Qarabağa həyat yenidən qayıtdı. Bu isə onun və onun kimi minlərlə vətənpərvər insanın ən böyük arzularının gerçəkləşməsi oldu.
Bu gün də onu tanıyanların xatirəsində xeyirxah, gülərüz, mərhəmətli və nikbin bir insan kimi yaşayır. Nəcibə Mustafayevanın ömür yolu peşəsinə sədaqətin, insanlara xidmətin və vətən sevgisinin parlaq nümunəsidir. Onun əziz xatirəsi yaxınlarının, həmkarlarının və şəfqətini görmüş insanların qəlbində daim ehtiramla yaşayacaqdır.
Ən son xəbərləri bizim Facebook kanalımızda izləyin
Ən son xəbərləri bizim Instagram kanalımızda izləyin
Mən dayaq axtarmadım, öz əlimdə çəliyəm — Şəhla Gündüz yazır
CityPost.az şair -publisist Şəhla Gündüzün şeirlərini təqdim edir:Şəhla Gündüz (Abbasova - Mövsümova Şəhla Gündüz qızı) şair -publisist, AYB-nin və AJB-nin üzvü, "Xan qızı Natəvan" və "Mikayıl Müşfiq" mükafatları laureatı, Prezident təqaüdçüsü, müəllim.Gizlənpaç Ağrılarla gecə-gündüz bir gizlənpaç oynayıram.Qeyb olmağa çalışsam da, tapırlar məni. Onları bu ürəyimdən çətin ayıram, Özlərinə rahat yuva yapırlar məni.Ha qovuram, getmirlər ki... Tükənmirlər, bitmirlər ki...Vallah, bir gün bu zillətdən bezib, cana doyacağam! Ağrıların gözlərini oyacağam! Hamısına ölüm hökmü yazacağam! Özümü dəli könlümün zəncirindən asacağam!Allah, mənə "ağıl" ver! Damla-damla yığıldım, gur bir əsəb seliyəm.Mən dayaq...
04 İyun 2026, 14:19
71 ili aşan 701 gün - Əkbər Qoşalı yazır
1918-ci ilin 28 may günü! Günə sığmayan gün!O gün – bir millətin öz yığvalını öz əlinə alma iradəsinin, susdurulmuş bir haqqın, içində köz kimi qorunan dövlətçilik ruhunun yenidən alovlandığı gündür. O gün, Yerin Gündoğarında ilk demokratik respublika olan Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin yaradılması dünyaya duyuruldu. Tarixdə elə günlər var, onlar təqvimdən daha dərində – ulusun alın yazısında yaşayır. 28 May bax belə bir gündür.Bu tarix bir dövlətin quruluşundan daha artıq anlam daşıyır. Bu, bir ulusun “mən varam” deməsi idi. Çar imperiyasının dağıntıları içində, siyasi xaosun, savaşların, işğalların, aclığın və qeyri-müəyyənliyin hökm sürdüyü bir zamanda Azərbaycan aydınları, milli düşüncə adamları, istiqlal mücahidləri tarix...
28 May 2026, 08:34
Mircəlal Paşayev, Səməd Vurğun-Azərbaycan ədəbiyyatının ölməz manifesti- Sayman Aruz yazır
Azərbaycan ədəbiyyatı daxilindəki ədəbi münasibətlər ədiblər və oxucular üçün hər zaman həm əhəmiyyətli, həm də maraqlı olmuşdur. Misal üçün Məhəmmədhüseyn Şəhriyar və Bəxtiyar Vahabzadə arasındakı dostluq və məktublaşma müasir ədəbiyyat tarixinin ən parlaq səhifələrində yer almaqdadır. Eləcə də, Mir Cəlal Paşayev ilə Səməd Vurğun arasındakı münasibətlər Azərbaycan ədəbi mühitində həm yaradıcı dostluq, həm də qarşılıqlı intellektual təsir baxımından maraqlı mövzulardan biridir. Onların əlaqələri təkcə şəxsi münasibətlər çərçivəsində deyil, həm də XX əsr Azərbaycan ədəbiyyatının formalaşması və inkişafı kontekstində dəyərləndirilir.Mir Cəlal müəllim tanımış bir nasir, alim və pedaqoq kimi poeziyaya və xüsusilə, Səməd Vurğunun yaradıcılığına böyük diqqətlə yanaşırdı. O, Səməd Vurğunun...
25 May 2026, 15:21
SABİR RÜSTƏMXANLI: DƏYİŞMƏZ VƏ ƏBƏDİ ÜNVANIMIZ — Sabir Abdin YAZIR
Əslində Sabir Rüstəmxanlı dünyaya göz açdığı, çırağı haqdan yanan o balaca qartal yuvası ev, ocaq, böyüdüyü, qol-qanad açdığı kənd, o taylı, bu taylı böyük Azərbaycan, qüdrətli, nəhəng Türk dünyası və nəhayət, ucsuz-bucaqsız kainatımızın özü boyda bir coğrafiyadır, silinməz, bölünməz bir xəritədir, yeriyən, yürüyən Vətəndir.Sabir Rüstəmxanlı əbədidir.Biz Sabir bəyin bənzərsiz, dillər əzbəri olan şeirləriylə, sözlərinə yazılmış nəğmələrlə böyümüşük, pərvazlanmışıq, o uzaq dağ kəndlərindən bu adın, bu odun işığını tutub gəlmişik. Sabir Rüstəmxanlının bənzərsiz yaradıcılığı, şəxsiyyəti, Azərbaycan uğrunda mübarizə dolu həyatı gəncliyimiz üçün, şəxsən mənim üçün nümunə olmuşdur.Yaxşı yadımdadır, ağır və təlatümlü 90-cı illərin əvvəllərində Kürdəmir rayon prokurorluğunda çalışırdım. Bir nəfər barəsində aparılan...
20 May 2026, 11:53
Fatimə Novruzova: “Yalan insanı öz həqiqətindən uzaqlaşdırır”
İnsan həyatda çox seçimlərlə qarşılaşır. Bu seçimlərdən ən önəmlilərindən biri isə doğru ilə yalan arasında edilən seçimdir. Bəzən bir söz insanın taleyini dəyişə, bir həqiqət münasibətləri qoruya, bir yalan isə illərlə qurulan etibarı məhv edə bilər. Müasir dövrdə insanlar çox zaman həqiqəti gizlətməyi çıxış yolu hesab etsələr də, dürüstlük hər zaman insanın mənəvi dəyərini müəyyən edən əsas xüsusiyyətlərdən biri olaraq qalır. Mənim fikrimcə, yalan yalnız başqasını aldatmaq deyil, həm də insanın öz vicdanına qarşı etdiyi ən böyük haqsızlıqdır. Məhz buna görə “Yalan mənim üçün nədir?” sualı mənim daxili dünyamda xüsusi məna daşıyır.Citypost.az xəbər verir ki, Azərbaycan Turizm və Menecment Universitetinin...
19 May 2026, 10:21
O, rəhbər olmaq üçün doğulub... Elman Eldaroğlu yazır...
"Yardımlı Xeyriyyə Cəmiyyəti"nə rəhbərlik etdiyim vaxtlarda Yardımlı rayon Mərkəzi Xəstəxanasında çox olmuşam. Həmin vaxtlar hər il ramazan bayramında oraya həkim briqadaları apararaq cərrahiyyə əməliyyatlarına, müxtəlif xəstəliklərdən əziyyət çəkən onlarla yerli sakinin təmənasız şəfa tapmasında vasitəçi olmuşam. Onda mərkəzi xəstəxananın baş həkimi, hörmətli eloğlum Rasim Əkbərov, direktoru isə Mir Əbülfəz ağa idi. Haqqında söhbət açmaq istədiyim Ravil Qənbərov ilə isə tanışlığım olmayıb. Buna baxmayaraq, 2025-ci ildə Yardımlı rayon Mərkəzi Xəstəxanasına direktor təyin edilən Ravil bəy haqqında fikirlərimi sizinlə bölüşmək istəyirəm. Axı, mayın 14-ü Ravil Qənbərovun ad günüdür. Gənclərə diqqət göstərmək biz yaşlı nəslin borcudur...Ravil bəy 1988-ci ilin may ayına düşən şənbə...
14 May 2026, 08:56