Tarixi təhqir edənlərə cavab: Kökünü dananın gələcəyi olmaz! -NƏCİBƏ İLKİN

Tarix millətin yaddaşıdır. Yaddaşa atılan hər daş isə təkcə keçmişə deyil, gələcəyə atılır. Ona görə də milli dövlətçilik tariximizin mühüm simalarına və milli-mədəni yaddaşımızın rəmzlərinə qarşı səsləndirilən təhqiramiz və qərəzli fikirlər adi bir söz sərbəstliyi kimi qəbul edilə bilməz.

Tarix hər kəsin istədiyi kimi yazıb-pozacağı şəxsi gündəlik deyil. Tarix millətin yaddaşıdır, dövlətçilik irsidir, gələcək nəsillərə ötürülən mənəvi sərvətdir. Bu yaddaşa qəsdən daş atan, milli dövlətçilik tariximizin şəxsiyyətlərini təhqir edən, Azərbaycan mədəniyyətinin beşiklərindən biri olan Təbrizi aşağılayan hər bir yanaşma ciddi etiraz doğurmalıdır.

Şah İsmayıl Xətaiyə münasibətdə tarixilikdən uzaq, birtərəfli və qaralama xarakterli yanaşmalar, eləcə də Təbriz kimi Azərbaycan tarixinin və mədəniyyətinin mühüm şəhərlərindən birinin aşağılanması ciddi etiraz doğurur. Tarixi şəxsiyyətləri sevməmək olar, onların siyasətini tənqid etmək olar. Amma tarixi faktları təhrif etmək, milli yaddaşın simvollarını alçaltmaq artıq tənqid deyil — məsuliyyətsiz münasibətdir.  Hər bir hökmdarın, tarixə çevrilmiş şəxsiyyətlərin  səhvi ola  bilir. Bu danılmazdır. Amma unutmayaq ki, hər bir səhvin arxasında bir insan qüruru var. 

Bir xalqın tarixində iz qoymuş şəxsiyyətləri silməklə həmin tarixi silmək mümkün deyil. Təbrizə “köhnə” deyənlər bilməlidirlər ki, şəhərlərin yaşı onların dəyərini azaltmır. Əksinə, əsrlərin sınağından keçən şəhərlər millətlərin yaddaşını yaşadan canlı salnamələrdir.

Kökünə balta çalan ağacın budaqlarından kölgə gözləmək nə qədər absurddursa, öz tarixi yaddaşını kiçildən bir cəmiyyətin böyük gələcək quracağına inanmaq da bir o qədər yanlışdır.

Tarixə münasibətdə mövqe aydındır: tənqid etmək haqqdır, təhrif etmək isə məsuliyyətsizlikdir; fərqli düşünmək mümkündür, milli yaddaşı aşağılamaq isə qəbuledilməzdir.

Çünki tarix susmur. Bu gün deyilən hər söz sabahın yaddaşında qalır. Və tarixin ən ağır hökmü də məhz budur: insan öz kökünə necə münasibət göstəribsə, gələcək nəsillər də onu elə xatırlayır.

Kökünü danan, əslində, özünü danır. Tarixinə sahib çıxmayan isə gələcəyinə sahib çıxmaq haqqını da zəiflədir.

Şah İsmayıl Xətaiyə münasibətdə nə qədər qərəzli ifadələr işlədilsə də, əsrlərin möhürünü daşıyan tarixi faktları silmək mümkün deyil. Bir hökmdarın siyasətini tənqid etmək başqa şeydir, onun tarixi rolunu təhrif etmək tamam başqa. Tənqid düşüncənin göstəricisidir, qaralama isə çox vaxt düşüncəsizliyin maskasıdır.

Təbrizə “köhnə və iylənmiş” demək isə sadəcə bir şəhərə qarşı hörmətsizlik deyil. Bu ifadənin arxasında tarixi yaddaşa qarşı kobud münasibət dayanır. Təbrizin daşlarında əsrlərin nəfəsi, küçələrində Azərbaycan tarixinin izləri, mədəni yaddaşımızda isə silinməz yeri var. Tarixin qocalığı onun eybi deyil, sərvətidir.

Bir millətin kökünə balta çalanların ən böyük yanılğısı budur: onlar ağacı yaraladıqlarını düşünürlər, halbuki kökün dərinliyini ölçə bilmirlər. Azərbaycan tarixinin kökləri isə bir neçə cümləlik qaralama yazısından, sosial şəbəkə paylaşımından və ya ucuz sensasiyadan qat-qat dərindir.

Tarixdən qaçmaq olmaz. Tarixi təhqir etməklə tarix dəyişmir. Milli yaddaşı aşağılamaqla millətin yaddaşı silinmir.

Bu gün öz tarixini rahatlıqla ləkələyənlər sabah hansı tarixlə öyünəcəklər? Hansı kökə söykənəcəklər? Hansı dövlətçilik ənənəsini gələcək nəsillərə miras qoyacaqlar?

Unutmayaq: millətin yaddaşını yaralayan söz də bir iz buraxır. Və o iz nə qədər bəzədilsə də, zaman keçdikcə həqiqi mahiyyətini göstərir.

Tarixin qarşısında hamı bərabərdir. Nə şöhrət, nə vəzifə, nə də bəlağətli sözlər insanı tarixin hökmündən xilas edə bilər.

Çünki tarix gec danışır, amma danışanda hökmü ağır olur.

Kökünə balta çalanlar bilməlidir: ağac yaralana bilər, amma kök yaşayırsa, yenə cücərəcək. Azərbaycan tarixinin kökü də bu torpağın yaddaşında, xalqın ruhunda və nəsillərin qan yaddaşındadır.

Unutmayaq ki, kökünü unudan ağacın qurumağa məhkum olduğu kimi, tarixindən uzaq düşən millətin də milli kimliyi zəifləyər.

P. S.

Vaxtilə rəhmətlik Ulu öndərimiz demişdi, Azərbaycanda 30 minə yaxın erməni gəlinlərimiz var. Bu gün həmin gəlinlərdən əmələ gələnlər əllərinə baltanın yoğun sapını alıb tariximizi budamaqla məşğuldu. Ayılın millətim, ayılın!!!!

NƏCİBƏ İLKİN

Həmçinin oxuyun

Şahin Qurbanovdan xəbər var...  

Hakim Mirlətif Seyidovdan şikayət var... 

“Çox gözəl oyunçudur, başqa qüvvələrə güvənir ” — Ayaz Salayevlə Kinematoqrafçılar İttifaqı ətrafında MÜSAHİBƏ   

Buqələmun  - Şahin Qurbanovu da Vilyam Hacıyevin taleyi gözləyir?