Memoriat: TANRININ GÖNDƏRDİYİ PUL

Mən ali məktəbdə atalı-analı yetim kimi oxumuşam, yəni evdən ciddi maddi dəstək görməmişəm. Elə birinci kursun ikinci ayında kəndə gəldim ki, evdən pul götürəm. Atam dedi, çətinlikdi, oxuma, anam ona etiraz etdi. Bu heys-beysdə kiçik qardaşım ocaqda qaynayan kartof qazanının üstünə yıxıldı, sifəti yandı. Yaranmış vəziyyətdə özümü günahkar bilib, iri paltar çemodanımı götürdüm və yola çıxdım.

Əlbəttə, qardaşım sonralar müalicə olundu və sifətində yanıqdan əsər-əlamət qalmadı. Hadisə baş verən gün nənəm əmimi axtarıb tapdı və ondan 13 manat alıb mənə göndərdi. Pulun 4 manatını avtobus sürücüsünə verdim, doqquz manatla Bakıya gəlib çıxdım.

Bir müddət sonra pulum tükəndi, Yasamalın döşündə yerləşən yataqxanadan endim Mixaylonun heykəlinin yanındakı avtovağzala, Cəlilabada gedən avtobusda yerlilərimi axtarıb taplb, onlardan kəndə xəbər göndərim ki, vəziyyətim çətindir. Yolu da piyada gəldim ki, marşrut pulu 5 qəpik də olsa, qənaət edim.

Avtovağzalda yerlilərimdən kimsəni görmədim, qanıqara üzüyuxarı piyada qalxmağa başladım. Möhkəm külək əsir, tozu adamın gözünə təpirdi. 

Olimp mağazasının yanından Alatava məhəlləsi boyunca Müşfiqin heykəlinə tərəf adladım. Orada yuxarı qalxmaq üçün bir neçə pilləkan var. Keçmiş Sovet küçəsini keçəndə gördüm, külək sovetin üç manatlığını cənginə alıb aparır. Tez ayağımı pulun üstünə basdım, ətrafa göz gəzdirdim, kimsə yox idi, uzaqda olanlar da qollarını qatlayıb sifətlərinə sipər eləmişdilər ki, külək tozu gözlərinə təpməsin. 

Əyilib üç manatı götürdüm, istədim, cibimə qoyam, gördüm, bir dənə də beşlik uça-uça mənə tərəf gəlir. Onu da qamarladım. Beşliyi yerdən qaldıranda bir dənə də onluq küləyin əlindən baş götürüb qaçdı və gəlib ovcuma sığındı.

Baxdım ki, bu pulları külək haradansa şələləyib mənimçün gətirir. Bir əlim pulun üstündə  Sovet küçəsinə tərəf boylandım. Nə görsəm yaxşıdı? Bir az məndən aralı bir dəstə pul kiminsə cibindən sürüşüb düşüb yerə, külək də bu pulun dəstini oynadır, arada birini üzüb mənə göndərir. Tez qaçıb dəsti ovucladım, səliqə ilə yığıb cibimə qoydum. Bir az o tərəfə, bir az da bu tərəfə fırlandım ki, bəlkə külək puldan asfalt boyunca səpələmiş ola, onları da yığam, gördüm, yox, elə pulun olan-qalanı budur. Əllərimi pulu yığdığım ciblərimin üstünə möhkəm basıb, üzüyuxarı, Müşfiqin heykəlinə tərəf qalxdım. Burada, heykəlin arxasındakı binanın birinci mərtəbəsində Müşfiq kitab mağazası da vardı, amma axşamüstü olduğundan mağaza bağlanmışdı. Sovet dönəmində belə mağazalar uzağı saat altıyadək işləyirdi.

Küçəni keçib yataqxanamıza tərəf götürüldüm. Üçüncü mərtəbədə qalırdım, otağımızın nömrəsi 48 idi. İndi bu yataqxanaları söküb, yerində başqa binalar tikiblər. Mən hərdən deyirəm, Universitetin yataqxanalarını yox, bizim bu yataqxanalarla bağlı xatirələrimizi söküblər.

Otaq dörd nəfərlik idi, amma biz üç nəfər idik. Pulu mizin üstünə töküb, saymağa başladım, 488 manat idi.

Otaq yoldaşım soruşdu ki, bu pul haradandı? Mən də dedim, Tanrı göndərib. Otaq yoldaşım daha heç nə soruşmadı. 

Birinci kursu bu pulla başa vurdum. Dəyərini başa düşmək üçün gündəlik xərcimi xatırlatmağım kifayətdir: Universitetin indi sökülmüş Kvant adlı yeməkxanasında o zaman səhər yeməyi 11 qəpik, nahar yeməyi 20 qəpik, şam yeməyi 20 qəpik idi. Əlavə xərclərlə birlikdə günə 1 manatım belə çıxmırdı.

Sonrakı ildə isə Tələbə İnşaat Dəstəsinin tərkibində işləyib qazandığım pulu xərclədim. Amma bu qisməti heç vaxt unutmuram. Elə o vaxtdan dar günlərimdə Tanrının mərhəmətinə sığınıram və inanıram ki, O məni daməndə qoymayacaq. Qoymayıb da!

Həmçinin oxuyun

MEYXANAYA “YOX!” DEMƏYİN VAXTIDIR!  

Şahin Qurbanovdan xəbər var...  

Hakim Mirlətif Seyidovdan şikayət var... 

“Çox gözəl oyunçudur, başqa qüvvələrə güvənir ” — Ayaz Salayevlə Kinematoqrafçılar İttifaqı ətrafında MÜSAHİBƏ   

Bilal Alarli