REKVİYEM - Yusif Nəğməkar
Söz adamı 02 Sentyabr 2026, 15:01
318
Acı kədərin əl-amanında
Bir rekviyem çaldım
Könlümün sinə kamanında.
Titrək dörd simin
Gör əhvalı nə hallıqda!..
İçimi çəkmiş ağri səsləndi
D - moll tonallıqda...
Kədərin əl-qoluni bağlayıb,
Ağrımın kandarına atdım.
Xatirələrin yumruğuyla
Qəlbimin qapısı döyüldü,
Döyündü, döyündü;
Ürəyi oyatdım.
Ahımın nəfəsi təngiməyində,
Sevincin qədəmi ləngiməyində...
Ancaq nisgilli barmaqlarımdan
Damla-damla süzülənlər,
Səs ağacımın budağından
Qətran qəm barıtək üzülənlər
Volfqanq Amadey Motsartın
Sonuncu əsəri deyildi.
Yenə də yaşıl pöhrələr
Məqam-məqam solacaq,
Payızı yetməyən ağaclar da
Budaq-budaq qırılıb
Yarpaq-yarpaq xəzəl olacaq...
Zamanın yönü də
Rekviyemə ki meyillidi...
Xeyirilə, şərilə
Dünya ikidillidi...
Mənimsə duyub yaşadığım
Başqa bir rekviyemdi...
Kamanımın kama da
Ağladığı koma da
Heç Avstriya deyildi...
Boynuma qoşulan qoşqu-vəl yükü dərdlər
Başıma fırlatdı Yer kürrəsini.
Hansı pərdəsiz pərdəyə bağlayım
O dərdin bir zərrəsini?!.
Bu avaz başaqlıqda
Sarı həsrət dənləritək
Nisgil yellər yelpiyilə
Sağa-sola sovrulan,
İçin-için qovrulan
Can məhsuludu;
Bugünkü bir uludu...
Rekviyem --
Bu yoxluq "müjdə"çisi
Varlığın herik şumunda
bitməz ki bitməz,
Həyat olmayan yerdə ötməz ki ötməz!..
Bu avaz qorun-qorun səslənər,
Alışıb, korun-korun süslənər.
Görər ki yanğımın ocaq yerində
İşım-işım közərən oddur.
Bu avaz ruhumda tapdığım
Adsız səkkizinci notdur...
Yusif Nəğməkar
01.09.2026.
Ən son xəbərləri bizim Facebook kanalımızda izləyin
Ən son xəbərləri bizim Instagram kanalımızda izləyin
Dünyanı zəbt eləyən yumşaq güc – Fəxri Uğurlu
Fransua Moriakın “İlan yumağı” romanı haqqında Fəxri Uğurlunun “Dünyanı zəbt eləyən yumşaq güc” essesini təqdim edir. On doqquzuncu yüzilliyin Hüqo, Dikkens, Dostoyevski, Tolstoy kimi mistik-idealist (həm də ideoloji) yazıçılarının qoyduğu ənənənin iyirminci əsrin böyük qələm adamları arasında elə də çox ardıcılı meydana çıxmadı. Görünür, bunun bir səbəbi də ötən əsrdə nəhəng miqyaslı dağıdıcı müharibələrin, fəlakətli inqilabların, ictimai-siyasi kataklizmlərin humanizmə, optimizmə yer qoymaması, dekadans, tənəzzül ovqatına rəvac verməsi olub. Bununla belə, əsrin qaranlıq dumanı arasından insanlığın üstünə mistik-ruhani ədəbiyyat ulduzlarının da işığı sızıb: Rabindranat Taqor, Moris Meterlink, Migel de Unamuno, Rayner Mariya Rilke, Tomas Mann, Mixail Bulqakov, Andrey Platonov, Boris Pasternak, Antuan...
02 Sentyabr 2026, 12:37
Mən könlü yaralıyam - ADİL ŞİRİN
Mən könlü yaralıyam, Dağlardan aralıyam. Bir baxtı qaralıyam, Ayrılıqlar nəsibim. Soldu çöl çiçəkləri, Qurudu ləçəkləri. Unutdum gerçəkləri, Ayrılıqlar nəsibim. Buludlara qoşuldum, Qürbətlərə tuş oldum. Qafası sərxoş oldum, Ayrılıqlar nəsibim. Adil Şirin
31 Avqust 2026, 16:35
Oturmuşam -ZÖHRAB MEHDİNİN ŞEİRİ
Ömür Tanrının cəbrimi, Kimdir o, qazır qəbrimi?Hələ dözürəm, səbrimi -Basıb oturmuşam!Çəkib çarmıxa huşumu, Bir əl "oxşayır " başımı. Eləcə çatıb qaşımı -Susub oturmuşam!Nə ölçüdə, nə həcimdə Ölür neçə Ah içimdə!Quyruğumu bir biçimdə -Qısıb oturmuşam!Dərdlə yuyuram üzümü, Döyüb baxıram gözümü.Özüm özümdən özümü -Asıb oturmuşam! Ağrılarım da, qat-qat bax! Gördüyün hər şey boyat, bax! Nə vermişdisə həyat bax - Qusub oturmuşam! (Z.M)
31 Avqust 2026, 11:40
Əminəm, yazsam, 100 min tiraj təmin olunacaq...
2 aydan bir az artıqdır ki, atamın arxivi, kitabxanası ilə məşğulam. Son iki gündə isə köhnə evdə Həmidə xanımla iməcilik elədik. Bir az fiziki, bir az da mənəvi ağrıları, çevrədəki riyakar çoxluğu unutmaq üçün yaxşı məşğuliyyətdir; düşünürəm əsas məsələlərdə, insanlara etibar məsələsində atam kimi davranmışam, yəni səhv eləmişəm və aqibətim də atamın aqibətindən fərqlənmir. Bir dəfə, xeyli əvvəl idi, 16-17 il keçib yəqin, bir beynəlxalq tədbirdə 20 nəfərlik dəyimi ziyafət masasında Əkrəm Əylisli ilə oturmalı oldum. Əslində yerim başqaydı, amma riyakar çoxluqdan biri o yeri tutmuşdu (onda hələ "Daş yuxular" yazılmamışdı, yaxud biz ondan xəbərsizdik, Əkrəm Əylisi isə millət vəkili idi;...
31 Avqust 2026, 10:58
Sənli xatirələr - Vahid Əziz
Payızın eyvana dəyir qədəmi.Nəmli məhəccərdən əlim sürüşür.Dibçəkdə soluxan qızıl gül kimi,Səni gözlədiyim yadıma düşür.İndi xatirələr qalxır eyvanaSoyuq varlığımı bürüyə bilmir.Çiskindən, dumandan, qəmdən o yanaSənli xatirələr yeriyə bilmirYerdən çox hündürdə keçdi illərim.Qəlbinə gah uzaq, gah yaxın oldum.Hələ də məhbusdur, xatirələrim.Mən sənin bir eyvan dustağın oldum.O, qədər giley var bu qapılarda.Hər elçi bir təzə yar gətirərdi.Bir çinar mən qədər dursaydı, burda.Bəlkə də həsrətdən bar gətirərdi.Payızın eyvana dəyir qədəmi.Nəmli məhəccərdən əlim sürüşürDibçəkdən boylanan qızıl gül kimi.Səni gözlədiyim yadıma düşür....
30 Avqust 2026, 12:43
Belə-belə baxa qaldı gözlərim - Cavid Qurbanovun şeiri
Baxıb bu dünyaya baxdı və gördü,Gözəllik tək səndə gördü gözlərim.Baxdı çox dalınca, boylanıb durdu,Belə-belə baxa qaldı gözlərim.Bir gün sənsiz qaldı özü dünyanın,Bir gün sənsiz qaldı gözü dünyanın.Deməyə qalmadı sözü dünyanın,Mənimsə gizlicə doldu gözlərim.Sən gedən yolları gözlədim yenə,Axşamı səhərə bağladım yenə.Adını ürəkdə saxladım yenə,Səni görməsə də, gördü gözlərim.Bir xəfif küləkdə səsin var kimi,Yağış pəncərəmdə izin var kimi.Səhər başdan-başa sən varmış kimi,Arxanca kölgəyə döndü gözlərim.Nə qədər yol getdim, yol sənə çıxdı,Nə qədər gül gördüm, gül sənə baxdı.Ay doğdu, elə bil göylər darıxdı,Aya baxa-baxa yandı gözlərim.Sən gedən yolları gözlədim yenə,Axşamı səhərə bağladım yenə.Adını ürəkdə saxladım yenə,Səni görməsə də, gördü gözlərim.Bəlkə bir gün yenə...
27 Avqust 2026, 12:33
