Tariximizə səlib yürüşü: Milli yaddaşı kimlər və nə üçün hədəf alır?

Son dövrlər yenidən fəallaşan millətçi erməni nağılbazlarla yanaşı içimizdəki bəziləri də xalqın tarixinə, ənənələrinə qarşı səlib yürüşünə çıxıblar. Biri məzhəb bəhanəsi ilə Səfəviləri, digəri çayxana söhbətləri ilə qaçaqların mübarizəsini, üçüncülər isə müstəqillik uğrunda xalq hərəkatını hədəfə alıb.

Bütün bunlar da başqaları özlərinə "tarix" yazdığı bir dövrə təsadüf edir. Məqsəd nədir? Bunun cavabı çox sadədir: xalqı ayaqları üstündə saxlayan dayaqlarından məhrum etmək. Ən dəhşətlisi isə bunların nadir istisnalarla mütəxəssislərin susqunluğu fonunda baş verməsidir.

Söhbət ilk növbədə tarixçi alimlərdən gedir. 

Nəticədə bu gün yaşadıqlarımızı əldə etmişik və sonra da hamımız cəmiyyətdə baş alıb gedən mənəviyyatsızlıqdan gileylənirik, insanlarımızın bir-birinə güvənmədiyindən şikayətlənirik. Başqa necə olmalıdır ki? 

Bu gün Azərbaycanda şər atmaq, böhtan yağdırmaq adi bir hala çevrilib, çuğulluq həyat norması olub. Halbuki bu xalq belə davranışlara heç vaxt göz yummayıb. Onun əsrlər boyu göz bəbəyi kimi qoruyub saxladığı, nəsildən nəslə ötürdüyü polad kimi əyilməz qaydaları olub.

2002-ci ildə Qurban Bayramı günü təzə qohum olduğumuz bir insanın atamla maraqlı söhbətinin şahidi oldum. Atam əslən Qərbi Azərbaycandan olan təzə qohumdan kimlərdən olduğunu soruşanda o, Qaçaq Misirin bacısı oğlu olduğunu dedi. 

Amma ən maraqlısı bundan sonra baş verdi: atam Qaçaq Misir haqqında danışanda kişi mat qalıb, bunları haradan bildiyini dedi. Qısası, məlum oldu ki, Qaçaq Misiri xeyli vaxt babam evində gizlədib. Bundan sonra danışdıqları mənə çox da maraqlı deyildi.

Həmçinin oxuyun

MEYXANAYA “YOX!” DEMƏYİN VAXTIDIR!  

Şahin Qurbanovdan xəbər var...  

Hakim Mirlətif Seyidovdan şikayət var... 

“Çox gözəl oyunçudur, başqa qüvvələrə güvənir ” — Ayaz Salayevlə Kinematoqrafçılar İttifaqı ətrafında MÜSAHİBƏ   

Ən maraqlısı bu idi: təsəvvür edin, 1940-cı illərin sonu, tüğyan edən Stalin despotizmi, Beriya NKVD-si dövründə kimsə evində qaçaq gizlədir və istənilən kənd yerində olduğu kimi bu barədə məlumat sızmış olsa da, kənddən bir nəfər də bununla bağlı donos vermir. 

Bununla əsla o dövrdə hər şeyin ideal olduğunu iddia etmirəm. Hər şey olub: satqınlıq da, donosbazlıq da, üzə durmaq da, amma əminəm ki, bugünkü miqyasda olmayıb. Bugünkü miqyasda baş verənlər isə əsl fəlakətdir ki, hələlik onun gələcək ağır nəticələrini görə bilmirik.

Odur ki, yaxşı-yaxşı düşünməli, yaxın və uzaq tariximizi qaralayanlara sərt təpki verməliyik. Tarix təkcə oxumaq, müzakirə etmək üçün deyil, tarix gələcəyə aparan siyasətin ən mühüm təməllərindən biridir. Elə olmasaydı bir çox xalqlar özlərinə tarix uydurmazdılar. 

Bizim isə uydurma tarixə ehtiyacımız yoxdur, elə mövcud olan tariximizi qoruyub saxlamaq bəs edər. Gündəm yaratmaq, diqqəti mövcud reallıqlardan yayındırmaq məqsədilə tarixi şəxsiyyətləri və hadisələri bugünkü şəkildə aşağılamaq isə bir xalqı məhvə aparmaqdır.

Bunun adı cılız siyasi maraqlar naminə pozuculuq etməkdir. Bu heç siyasət də deyil, çünki əsl siyasət dürüst tarix üzərində qurulub, dürüst tarix yaratmaqdır. Odur ki, bunun üzərində düşünməli və pozuculuq edənlərə ciddi təpki verməliyik. Sonra gec olmasın deyə.