“Oxucu müəllifin ürək döyüntüsünü eşitməlidir” -  Ramidə YAQUBQIZI.

Şumlamağa çalışmayın, əkinki, sonra biçməyə nəyinizsə olsun 

Bir neçə gün əvvəl hörmətli Rəşad Məcid olduqca maraqlı paylaşım etmişdir. “Süni intellekt kövrələ biləcəkmi?”.

Haqlı və yerində verilən sual idi. Mənim isə yazdığım cavab bu olmuşdu. “Bizimkilər süni intellekti çoxdan ağladıblar”. 

Əslində, Rəşad müəllimin paylaşımındakı sual, sualdan çox real həyatın acı həqiqəti, ironiyası idi. Mənim cavabım da həmçinin. Hər ikimiz də mahiyyət etibarı ilə nöqtəni eyni yerdə qoymuşduq. Sadəcə, arada vergül var idi ki, o da eyni mənalı fərqli cümlələri birləşdirmişdi. Bu isə istehza ilə yanaşı, sözü oynadıb, bədii təsvirlərin gücü ilə işlədilməsidir ki, onu da hər bir qələm adamı bacarmalıdır. 

Sual və cavabdakı ironiyanın məqsədi ondan ibarətdir ki, son dövrlər yazılan yazıların böyük əksəriyyəti süni intellekt məhsulu olduğu üçün hiss və həyacandan uzaqdır. Və yaxud da, xəbəri yoxdur desək daha yerinə düşmüş ifadə vasitəsi olar. Heç kimə sirr deyil ki, yarım saata yazılan mövzular, həmin yazıların müəllifləri daha çox iddialı və üzdədir. Onları jurnalistikada az qala qəhrəmana çevirən çevrə, dəstək də az deyil. Hamımız yaxşı bilirik. Bəzən xəbər xatirinə, bəzən sensasiya, bəzən də mən də yaza bilirəm məqsədi ilə yazılmış mənşəyi, mənbəyi məlum olmayan söz yığınları var var ki, onlar da süni intellektin vasitəsilə yazılmış təpədən-dırnağa süni yazılardır. Qabaqlar jurnalistikada plagiatlıq, oğurluq mövzular mövcud idisə, bu gün daha asan və sərfəli vasitə forması var. SÜNİ İNTELLEKT. 

Ağlar günə qoyduqları mətbuatı cənginə alan bəzi müəlliflər bu yolla mən də yaza bilirəmdən daha çox, yaza bilmirəm şüarını sərgiləyirlər. Çünki hissi, duyğusu və sözlə yaşayıb, onu gözəlləşdirməyə çalışanlar həmən anlayırlar ki, bu yazılarda insan fikir, düşüncəsinin əlaməti yoxdur. Oxucu yazıda müəllifin ürək döyüntüsünü “eşitməlidir". Əgər oxuduğu məqalədəki mövzu az da olsa gözlərində canlanma bilmirsə, deməli, burada heç bir müəllif əməyindən söhbət gedə bilməz. 

Odur ki, əziz həmkarlar, jurnalistika təsadüfi ünvan deyil. Nə də, mən də bacararam və yaxud da, bacarıram hikkəsi ilə döyüşüləcək meydan deyil. Söz müqəddəsdir. Onun nazını çəkib, gözəlləşdirə, bəzən də özəlləşdirə bilmirsənsə,  heç özünü yorma. Nə də üzərinə düşən müvəqqəti kölgəyə bel bağlama. 

“Əkinçi" ilə başlayan mətbuat tariximizin keçdiyi yol, bu yolda yetişən dühalar tarixin ən şərəfli səhifəsində daim yaşayacaqlar. Yazıb, yaratdıqları ilə. Sizin yazıqlarınız isə süni istehsal məhsulu kimi bir müddətdən sonra hansısa künc-bucaqda itib, batacaq. Ona görə də, jurnalistikada “şumlamağa" çalışmayın, əkinki, sonra da biçməyə nəyinizsə olsun. 

Həmçinin oxuyun

Şahin Qurbanovdan xəbər var...  

Hakim Mirlətif Seyidovdan şikayət var... 

“Çox gözəl oyunçudur, başqa qüvvələrə güvənir ” — Ayaz Salayevlə Kinematoqrafçılar İttifaqı ətrafında MÜSAHİBƏ   

Buqələmun  - Şahin Qurbanovu da Vilyam Hacıyevin taleyi gözləyir?